Angkot

Kacaritakeun dina hiji angkot....
Harita kuring diuk di juru belah kénca pangtukangna...
Ah da rarasaan téh pangjauhna kuring mah turun téh da di tungtung trayék ieu angkot...
Cekés kuring nyeungeut udud...
Geleser angkot indit... bari kuring rada ngalamun..
Duka naon nu dilamunkeun (nyéta poho)..
Kenék mah kadéngé gégéréwékan ku kuring téh...
néangan panumpang jigana.. heueuh da piraku néangan endog meri mah kétang
teu kungsi lila reg eureun angkot téh...
clak aya awewe naék mawa budak leutik.. éh orok kétang...
jongjon wé kuring mah nuluykeun hanca lamunan nu tadi ..
bari jeung poho ngalamun téh nepi kamana...
can kungsi kapangih éta hanca lamunan nu tadi...
kocéak si orok téh ceurik...
teu wudu kuring rada reuwas....
tapi ah api2 wé nyumputkeun kareuwas... géngsi ti ditu namah...
jaba rada geulis éta awéwé ngora téh...
karék boga anak hiji jigana...
his ... nanaona ari ilaing ngalamun téh kamalinaan..
ceuk kuring ngagebés lamunan sorangan...
ngan nu kacida reuwasna basa éta awéwé téh melong ka kuring...
gelenyu seuri...
celengkeung nyarios... bari sowanten halimpu kawas élod
”akang punten sanés culangung, punten éta roko... tiasa dipareuman??“
”punten nya kang sakali deui.. salerena abdi mah teu nanaon, mung ieu PUN ANAK”
Halaaaaahhhh..... serrrrr ned... étaaah ....
Reuwas bari hariweusweusna kuring moal aya ...
mu..mu..muhun téh manga...
Teu antaparah deui belewer kuring ngababétkeun kuntung roko...
Nu kari satengah... kajeun ah lebar gé
Punten nya téh...(ceuk kuring)
Bari rada éra campur isin..
”wios kang... teu nanaon da” *ceuk manéhna*
Teu kungsi lila...
Kusiwel éta awéwé téh ngaluarkeun jalikénna... ék nyusuan...
Wel dilelepkeun kana sungut anakna..
Cep répéh si orok téh diwewelan mah....
Éta maké ku ngarérét orok téh ka kuring...
Duka naon maksudna..
Tapi naha kuring jadi késang badag késang lembut kieu...
Lila-lila kuring asa teu wasa nahan hayang ngomong...
Ah ngomong wé.. “gerentes kuring”
“étéh punten nya... sanés culangung téh...
Pami tiasa mah étéh teu ngenénan di dieu...
Saleresna abdi mah teu nanaon téh, mung ieu pun anak”
Ceuk kuring bari tungkul
-o-